Mjekja Artemisa Gogollari e ftuar në Quo Vadis të moderatores Pranvera Borakaj në Vizion Plus këtë të martë, rrëfeu historinë e jetës së saj, se çfarë e shtyu të kalonte nag studimet mbi mjëksinë tradicionale te ajo e meditimit.
Gogollari tha se pasi shkoi në Gjermani filloi të mos ndihej mirë me veten, e paplotësuar dhe aty kuptoi se ishte e “pushtuar” nga ankthi dhe depresioni.
Ajo rrëfeu se gjeti forcë që të hynte thellë brenda vetes dhe të kuptonte që nuk kishte më arsye për të bërë që të tjerët të shihnin se sa e arrirë ishte në jetë dhe në karrierë, por duhet të punonte brenda vetes për të arritur të kuptonte dhe plotësonte veten e saj.
Pjesë nga biseda:
Gogollari: Pas studimeve mjekësore në Shqipëri, nisem dhe filloj një punë në Gjermani.
Borakaj: Si mjeke, në atë kohë kur filloi lëvizja e shumë mjekëve drejt Gjermanisë?
Gogollari: Po si mjeke e përgjithshme, aty nisën shenjat e para të ankthit dhe depresionit.
Borakaj: Ishte jeta që të ofron Gjermania?
Gogollari: Ishte diçka e çuditshme, sepse ankthi dhe depresioni vazhdoi dhe në Austri. Nuk qendrova gjatë në Gjermani, direkt aplikova për një grant për të vazhduar studimet shkencore në Austri. Edhe pasi shkova atje, dhe mendova që e gjeta zgjidhjen, kisha punën që doja, familjen që doja, karrierën që doja dhe mendoja se tani do çlirohem. Por nuk ndodhi ashtu, kjo më çoi në një rrugëtim tjetër. Ishte një rrugëtim i brendshëm. Nëse deri tani ishte një rrugëtim i jashtëm, dhe kisha kërkuar rezultate të jashtme, ai ishte një fat që u përballa me ankrthin dhe depresionin, pasi deri tani kisha kërkuar të përmbushja pritshmëritë e botës se çfarë është suksesi. Në momentin që ti i ke të gjitha gjërat ti do jesh i lumtur.
Borakaj: Nuk ndodh kështu?
Gogollari: Nuk ndodh kështu. Kjo ka qenë deri tani rrugëtimi im i jashtëm. Rrugëtimi im i jashtëm nisi rrugëtimin e brendshëm. Që unë të kërkoja brenda meje, se për çfarë jam këtu.
Borakaj: E bëre vetëm këtë proces, cilat ishin shenjat e ankthit?
Gogollari: Kam patur një ankth dhe depresion funksional. Punoja gjatë ditës, por që përbrenda ishte kaos i vërtetë. Humb kuptimi i jetës, njeriu mendon se nuk ka më kuptim, kisha shenja fizike, ulçera, kista nëpër trup. Mjekësia tradicionale nuk hiqte as shenjat e ulçerës, fillova të kërkoja metoda të tjera. Në fillim hasa tek një institut shkencor në Kaliforni që kishte që në vitet 1970 që operonte dhe kishte disa teknika të normalizimit të zemrës. Në momentin që aplikova ato teknika nisa të ndieja sërish jetën dhe thashë një sekondë se ka diçka këtu. Sepse deri në atë moment ankthi dhe depresioni u shfaqën tek një person i cili në dukje i kishte të gjitha, por nga brenda nuk u përmbush asnjërerë.
Borakaj: Kishe dëgjuar më parë për teknika të tilla, i paragjykoje?
Gogollari: Kisha dëgjuar, por nuk i kisha aplikuar pasi kërkoja prova shkencore. Kisha lexuar libra psikologjikë, punoja me manifestimet shumë.
Borakaj: Manifestoje?
Gogollari: Po në Gjermani kisha manifestuar grantin.
Borakaj: Si e kishe manifestuar?
Gogollari: Duke lexuar librin “Sekreti” ti krijon një tabelë të vizioneve dhe vendos të gjitha qëllimet që ke dëshirë të arrish dhe e ndien që tashmë kanë ndodhur, je duke bërë punën që do, je e realizuar, sikur e sjell atë ndjenjë në të tashmen. Kisha dëgjuar edhe për meditimin, por isha skeptike.
Borakaj: Te manifestimi ke raste kur ti shkruan në një ditë të caktuar ku ka energji të lartë ku ti shkruan gjithçka do doje të arrije sikur kanë ndodhur?
Gogollari: Unë nuk e kam aplikuar kështu, por me tabelë vizioni.
Borakaj: E mban pastaj tabelën?
Gogollari: E mban sa realizohen dhe pastaj e heq.
Borakaj: Problemet që kishit me ankthin dhe depresionin i diskutonit me dikë tjetër?
Gogollari: Unë i kam diskutuar gjithmonë me bashkëshortin tim Marvinin.
Borakaj: Ju dukeni një dyshe e pandarë, si ndikoi dashuria te ju?
Gogollari: Ka ndikuar shumë. Më ka dhënë motivimin që unë të bëja diçka për pjesën e ankthit dhe depresionit. Jam një person që punoja, por që edhe ëpr veten time nuk do e bëja, sepse siha person shumë i fortë dhe mund të jetoja edhe me ato ndjenja.
Borakaj: Ka shumë njerëz që bëjnë këtë?
Gogollari: Po shumë njerëz, por veprimi që unë ndëmrora të ndryshoja ishte prej Marvinit.
