Rajoni i Belgorodit, i cili kufizohet me Kurskun, ka shpallur gjendjen e jashtëzakonshme në nivel federal nga Ministria ruse e Emergjencave, ndërsa pushtimi i Ukrainës në territorin rus vazhdon
“Situata në rajon mbetet e ndërlikuar dhe e tensionuar. Si pasojë e sulmeve terroriste të grupeve të armatosura ukrainase në rajonin e Belgorodit, u dëmtuan shtëpi dhe objekte infrastrukturore, ka qytetarë të vdekur dhe të plagosur”, tha kreu i ministrisë, Aleksandër Kurenkov .
Ndërsa ofensiva e Ukrainës në Kursk, argumenti i Moskës se gjithçka është nën kontroll ka filluar të mos jetë më i besueshëm.
Goditja përfundimtare ishte në pamjet e televizionit ukrainas të së mërkurës të një gazetari që transmetonte nga qyteti Sunja, pa shenja të dukshme lufte në sfond. Këto imazhe duket se hedhin poshtë pretendimet ruse se “përparimi i pakontrolluar i armikut tashmë është ndalur”, theksoi gazeta britanike, The Guardian.
Ukraina pretendon se kontrollon 74 vendbanime në rajonin e Kurskut, përfshirë Sunja, shpërndan ndihma humanitare dhe ul flamujt rusë në rajon, sipas televizionit ukrainas.
Loja e fjalëve ruse
Sipas analizës së Guardian, “sa më gjatë të zvarritet pushtimi, aq më e vështirë është për Vladimir Putin që ta shmangë atë si një pengesë për një përpjekje tjetër të suksesshme luftarake. Zakonisht është një shenjë se diçka po shkon keq në Kremlin kur elita fillon të përdorë eufemizma për t’iu referuar asaj. Sulmi i plotë i Kremlinit ndaj Ukrainës nuk ishte, për një kohë të gjatë, një ‘luftë’ ose ‘pushtim’, por përkundrazi një ‘operacion special ushtarak’.
Siç kujton autori i analizës, “Putini refuzoi të shqiptonte emrin e liderit të ndjerë të opozitës Alexei Navalny sa ishte gjallë, duke iu referuar atij si “një personalitet të caktuar” ose “qytetari që përmendët”.
E njëjta lojë fjalësh duket se po zbatohet tani që forcat ukrainase po përparojnë thellë në territorin rus me FSB-në duke folur për “masa” kundër një “provokimi të armatosur”. Në të njëjtin kontekst, Putin dhe zyrtarë të tjerë iu referuan “situatës”, “sulmit terrorist” dhe “ngjarjeve në rajonin e Kurskut” me mungesën e dukshme të fjalëve si “pushtim” ose “kontroll ukrainas” i territorit rus.
Dhe kur guvernatori në detyrë i rajonit filloi të numëronte, gjatë një konference, numrin e vendbanimeve të pushtuara nga ushtria ukrainase, një Putin dukshëm i irrituar e ndërpreu atë, duke i thënë që t’ia linte këto gjëra ushtrisë dhe të përqendrohej në përshkrimin e përgjigjes humanitare.
Dilema
Pushtimi i pjesëve të Rusisë e bën më të ngutshme përgjigjen e një dileme me të cilën Kremlini është përballur që nga fillimi i pushtimit të Ukrainës: nëse duhet paraqitur lufta si një betejë ekzistenciale deri në vdekje me Perëndimin dhe një prelud për të tretën lufta botërore, ose nëse duhet të argumentojë se ky është një konflikt lokal që është plotësisht nën kontroll dhe nuk ka asgjë për t’u shqetësuar.
Media ruse e kontrolluar nga Kremlini i ka promovuar të dyja këto tregime kontradiktore ndonjëherë, por javën e fundit ka favorizuar versionin e dytë.
Transmetimet u përqëndruan në forcat ruse që zmbrapsnin pushtimin dhe njerëzit në të gjithë vendin që dërgonin ndihma humanitare në rajon në shenjë solidariteti, në vend të spektaklit të trupave të huaja që pushtuan tokën ruse për herë të parë që nga Lufta e Dytë Botërore.
Nuk është rastësi që Putini as nuk vizitoi zonat e prekura dhe as nuk mbajti fjalime të zjarrta duke kërkuar një mbrojtje të fuqishme.
A ka ende Putin fuqinë për t’iu përgjigjur pushtimit të Ukrainës?
Një model i tillë është përdorur nga Putin gjatë viteve të tij në pushtet, duke filluar me fundosjen e nëndetëses Kursk në vitin 2000, pak pasi ai u bë president i Rusisë. Sipas Guardian, elita ruse është mësuar të shohë Putinin të rimarrë iniciativën e lëvizjeve me kalimin e kohës.
“Shikoni rastin e Prigozhin. Vetë reagimi ndaj grushtit të shtetit ishte i mjerueshëm, por kush qeshi i fundit? Një muaj më vonë u përfshi nga flakët”, tha Shulman ndërsa Putin nuk dukej në skenë, por ishte Prigozhin ai që vdiq më vonë në një shpërthim në avionin e tij privat./vizionplus.tv
