Më shumë se dy muaj pasi u lirua nga Gaza, Emily Hunt nuk flet më nën zë nga frika e rrëmbyesve.
Por vogëlushja izraelito-irlandeze, një nga pengjet e Hamasit, vazhdon të refuzojë të përdorë fjalët që tregojnë rrëmbyesit e saj ose enklavën palestineze ku ajo mbahej.
Në shtëpinë e përkohshme që ajo ndan me babain e saj Tom, një tabelë e bardhë regjistron fjalorin e përvojës së hidhur: ushqimet që nuk i pëlqejnë më korrespondojnë me kujtimet që nëntë vjeçarja dëshiron të harrojë. Rripi i Gazës është “kutia” . Terroristët janë “ullinj” . Dikush i rrëmbyer është “djathë” , dikush i vrarë është “gjizë” . Gjaku është “shalqiri”.
“Ndonjëherë nuk ndihem mirë të them fjalë të tilla” , shpjegon ajo me zë të ulët në një intervistë për televizionin izraelit Kan TV.
Tom tha se Emily fle në dhomën e tij pasi ajo ka makthe ku ëndërron të arratiset nga apartamenti në Gaza ku u mbajt për shtatë javë dhe të përpiqet të vrapojë me frikë nëpër fusha për t’u kthyer në fshatin e saj në kufi.
Ky komunitet, Kibbutz Beeri, humbi një të dhjetën e banorëve të tij në sulmin e 7 tetorit nga persona të armatosur palestinezë të udhëhequr nga Hamas.
Pasi u nda nga Tom, Emily nuk kishte si ta dinte se babai i saj kishte mbijetuar nga sulmi. Duke parë ushtarë teksa po transportohej në Gaza, ajo mendoi nëse ai ishte mes tyre apo nëse edhe ai ishte marrë peng dhe po mbahej diku tjetër, i izoluar.
Kur ata u ribashkuan në armëpushimin në fund të nëntorit, Tom i tha Kan TV se kur Emily e shikoi atë me lehtësim dhe tha : “Mendova se kishe vdekur”. Mendova se të kishin rrëmbyer”.
Në fillim, zëri i saj mezi dëgjohej, tha Tom, ndërsa burri që e mbante e kishte kërcënuar me thikë që të heshtte. Edhe pse zëri i saj është kthyer në normalitet, ajo ndjek Tomin nëpër shtëpi dhe dëshiron që ai të qëndrojë roje jashtë banjës kur ajo bën dush, tha babai./vizionplus.tv/
