“Është tronditëse që në vitin 2025 pati 4,745 raportime për dhunë në familje dhe gjashtë raste vrasjesh, dhe në dy muaj në vitin 2026 – tashmë katër raste të femicidit. Këto shifra alarmante janë një pamje e një shoqërie në të cilën e drejta më themelore e njeriut është e kërcënuar – e drejta për jetë. Nuk po citoj statistika, por po vërej dështimin e parandalimit institucional dhe veprimit në kohë. Pas shifrave fshihen histori jetësore, tragjedi familjare, ëndrra të paplotësuara”. Kjo u theksua nga presidentja Gordana Siljanovska Davkova, në seancën plenare në Kuvend “Të Drejtat dhe Mundësitë e Grave – Arritjet dhe Perspektivat”, e cila mbahet çdo vit me rastin e Ditës Ndërkombëtare të Gruas më 8 Mars.
“Është e frikshme çdo 8 Mars, të numërosh viktima të reja, të paraqesësh statistikat më të fundit, të debatosh politika, të miratosh strategji, duke vënë në dukje të njëjtat probleme, duke paraqitur statistika brutale, duke propozuar masa dhe aktivitete të propozuara më parë, por të pamarra. Dhe këtë 8 Mars, menjëherë pas vdekjeve të pakuptueshme të Ivanës dhe Katjas, është e vështirë për mua ta përjetoj si Ditën e Gruas! Simbolika e festës është humbur në errësirën e realitetit mizor, të pakuptueshëm dhe të papranueshëm”, tha presidentja.
Ajo theksoi se momenti vendimtar është ai i raportimit dhe nëse një grua përballet me një person që i ngulit mirëkuptim, mbështetje, siguri dhe shpresë, ajo do të inkurajohet të luftojë për veten, por nëse pritet nga një profil për të cilin fyerjet dhe rrahjet janë pjesë e komunitetit, ajo do të dyshojë në efektet e hapit të ndërmarrë dhe do të vuajë.
“A nuk e kemi kuptuar dhe mësuar ende se femicidi nuk është një shpërthim i papritur zemërimi, por kulmi dhe fundi i një procesi të gjatë dhe të dhimbshëm presioni psikologjik, manipulimi, torture, frike, pasigurie dhe pak dëshire e shprese. Deri kur do të vajtojmë dhe vajtojmë post festum, në vend që të parandalojmë dhe sanksionojmë në mënyrë të përshtatshme dhe të gëzohemi me viktimat e mundshme, por të shpëtuara? Çfarë ndodhi me detyrimin kushtetues për kujdes dhe mbrojtje të veçantë të familjes?”, pyeti Siljanovska-Davkova.
Ajo nga foltorja e Kuvendit pyeti se si ishte e mundur që institucionet të jenë imune ndaj sinjaleve paralajmëruese, pse sistemi i mbrojtjes sociale, policia, prokuroria dhe gjyqësori nuk reagojnë me kohë dhe deri kur do t’i ndryshojmë ligjet, në vend të atyre që nuk i zbatojnë ato.
“A nuk kemi formuar ende një aleancë natyrale, të pathyeshme të punonjësve socialë, oficerëve të policisë, inspektorëve të dhunës në familje, mësuesve, mjekëve, gazetarëve, OJQ-ve, përfaqësuesve ligjorë falas dhe gjyqtarëve? Unë pyes: A vlen jeta e një gruaje dhe sa? A nuk ishte Katja pjesë e së ardhmes sonë dhe a nuk kishte Ivana të drejtën për lumturi?”, tha presidentja.
