Përzgjedhësi i Anglisë, Gareth Southgate, është në prag të lavdisë së madh dhe gjatë kësaj rruge u përball me gota të birrës dhe kritika. Krejt këto i tejkaloi dhe tani është shumë pranë që ta bëjë një vend në histori, shkruan BBC.
Pamja dhe zëri i Southgate përballë me armiqësinë nga tifozët pas barazimit me Slloveninë në lojën e grupit në Koln dukeshin të largëta mes skenave të festimeve të egra që pasuan golin e Ollie Watkins në minutën e fundit, duke fundosur Holandën dhe duke çuar Anglinë në finalen e së dielës kundër Spanjës në Berlin, përcjell gazeta online Reporteri.net.
Anglia kishte fat në disa momente, por nëse fati i favorizon të guximshmit, atëherë Southgate e meritonte për guximin që tregoi kur bëri ndryshimet që ngritën vetullat, por që përfunduan duke sjellë fitore dramatike në natën e lagësht dhe me stuhi në Dortmund.
Kjo do të thotë se Anglia e Southgate është një lojë larg përfundimit të “viteve të dhimbjes” për ekipin e burrave që datojnë që nga fitorja e Kupës së Botës 1966 nën drejtimin e Sir Alf Ramsey.
Kjo gjysmëfinale ziente gjatë gjithë natës. Ishte në kufirin me nëntë minuta të mbetura dhe rezultati 1-1, koha shtesë duke u afruar përsëri, por Holanda bënte më shumë përpjekje për të shënuar golin fitues.
Southgate është kritikuar për zëvendësimet e tij në Gjermani – ato që ka bërë dhe të tjera që nuk ka bërë – dhe shumë reaguan kur ai largoi kapitenin Harry Kane, gjithmonë lëvizje e rrezikshme, por, ndoshta më polemike, Phil Foden, i cili kishte qenë një nga forcat kryesore kreative të Anglisë në performancën e tij më të mirë të turneut.
Zëvendësimet e duhura
Watkins dhe Cole Palmer u futën në lojë, pastaj, me orën që po afrohej drejt 90 minutave, ata u kombinuan për të justifikuar zëvendësimet e Southgate në mënyrë spektakolare.
Ivan Toney dukej një zëvendësim më i qartë për Kane, por vendimi i Southgate për të vendosur Watkins rezultoi lëvizje e zgjuar.
Palmer depërtoi në pjesën holandeze përpara se të bënte pasim të zgjuar te Watkins, i cili ndjeu mbrojtësin holandez Stefan de Vrij në shpinë para se të kthehej me finesë për të realizuar një përfundim të saktë përtej portierit Bart Verbruggen në këndin e largët.
Pas kësaj, filloi kaosi teksa sulmuesi i Aston Villa vrapoi drejt vijës anësore për t’u përmbytur nga pothuajse e gjithë skuadra e Anglisë në një shfaqje ekstaze të pastër. Lojtarët holandezë, ndërkohë, ishin të thyer dhe Xavi Simons dukej në prag të lotëve ndërsa shikonte festimet e Anglisë.
Ishte përsosmëri nga menaxheri dhe lojtarët. Anglia mbijetoi dy minutat e kohës shtesë me lehtësi, Holanda shumë e tronditur për të bërë një përgjigje.
Southgate në fakt dukej sikur ishte tejkaluar nga numri i tij i kundërt Ronald Koeman pasi ai forcoi mesfushën duke futur Joey Veerman për të bllokuar Foden, pastaj futi gjigantin Wout Weghorst në pushim si një pikë vendimtare fizike – por ishin ndryshimet e menaxherit të Anglisë që fituan ditën.
Moti i lig
Gjysmëfinalja u luajt nën qiej të tmerrshëm dhe në kushte të lagështa pasi një stuhi e madhe goditi Dortmundin përpara nisjes, Simons duke hapur lojën pas shtatë minutash kur me një goditje prej afër 20 metrave mposhti portierin anglez Jordan Pickford.
Gjithçka ndodhi përpara masës së madhe portokalli të tifozëve të Holandës që kishin rindërtuar pjesën e Westfalenstadion të Borussia Dortmund të njohur si ‘Muri i Verdhë’ në ngjyrën e tyre – por përgjigja e Anglisë ishte futbolli i tyre më i mirë i turneut.
Holandezët ishin të tërbuar nga penalltia që lejoi Anglinë të barazonte, gjyqtari Felix Zwayer duke gjykuar se Kane ishte fauluar pasi goditi kundër këmbës së Denzel Dumfries. Ishte e ashpër, por Kane u rikuperua për të përfunduar formalitetet.
Anglia dominoi pjesën tjetër të pjesës së parë, me Foden që kishte një gjuajtje të pastruar nga vija dhe goditi shtyllën, përpara se një pjesë e dytë atricionale të përfundonte në një dramë të tillë.
Çfarë kontrasti me Këlnin teksa Southgate edhe një herë iu bashkua tifozëve të Anglisë në një bashkim të gëzuar, lojtarët më vonë iu bashkuan familjeve të tyre në tribunë për të rikthyer atë që sapo kishte ndodhur, shumë prej tyre ende me shprehje që ishin një përzierje e gëzimit dhe mosbesimit.
Southgate e di që ai është një shije që disa tifozë të Anglisë e kanë të vështirë ta përpijnë, por në katër turne të mëdha gjatë tetë viteve të tij në drejtim ka pasur një gjysmëfinale të Kupës së Botës në 2018, një finale të Euro 2020, një çerekfinale të Kupës së Botës në 2022 dhe tani një finale të dytë radhazi të Eurove – e para që do të konkurrojnë në tokë të huaj.
Fituesi i shumëpritur
Pikëpyetja është nëse Southgate është fituesi që Anglia ka dëshiruar që nga 1966. Gjithmonë do të ketë pyetje për qasjen e tij – të justifikuara apo jo – derisa ai ta çojë Anglinë përtej vijës pasi ka ardhur kaq afër kaq shpesh.
Southgate është rritur në këtë turne së bashku me Anglinë. Ai ishte i kuptueshëm i plagosur nga abuzimi personal që mori më herët në turne dhe ka qenë në mënyrë të pazakontë i ndjeshëm në disa raste – por ishte në gjendjen më të qetë deri tani kur përballej me mediat në prag të kësaj gjysmëfinale.
Ai foli për peshë të pritjes që u hoq nga një vend në katër të fundit, gjuha e trupit të tij sugjeronte se kjo vlente për Southgate po aq sa për lojtarët e tij. Ai ishte kthyer në qetësi të plotë dhe tani mund të konsiderojë një tjetër finale të madhe.
Anglia ka një mision 58-vjeçar që pret të përmbushet në Berlin – dhe Southgate do t’i ketë përgjigjur çdo dyshimi ndaj tij nëse arrin të sigurojë fitoren e madhe ndaj Spanjës.
Southgate shumë afër lavdisë / shkruan Gazeta Online Reporteri.net.
